اثر بازدارندگی برخی تیمار‌های غیر شیمیایی بر Penicillium expansum و دیگر قارچ‌های عامل پوسیدگی در سیب

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد و دانشیار،دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولیعصر، رفسنجان ، ایران

2 استادیار موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، کرج، ایران

3 دانشیار،دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولیعصر، رفسنجان ، ایران

چکیده

یکی از مهم­ترین عوامل خسارت­زای میوه سیب در مرحله پس از برداشت، پوسیدگی کپک آبی با عامل Penicillium expansum Link. است. در این تحقیق، کارایی مواد غیر سمی کیتوزان و واکس پوششی کارنـوبا و قارچ­کش ایمـازالیـل در کنتـرل کپک آبی در میوه ارقام سیب گلدن دلیشز و رد دلیشز در شرایط آزمایشگاه و ارتباط آن­ها با سطـوح پلی­فنـل بررسی شـد. همچنین، اثر بازدارنـدگی Trichoderma atroviride و T.harzianum بر هفـت قـارچ عامـل پوسیـدگی شـاملRhizopus stolonifer ، Alternaria alternata P. expansum، Ulocladium sp. ،Aspergilus sp. ،Monilia sp. وCladosporium fulvum  نیز مطالعه شد. بر اساس نتایج، حساسیت رقم گلدن دلیشز به P. expansum بیش از رد دلیشز بود. در هر دو رقم سیب، تیمار کیتوزان موجب مهار P. expansum در محیط کشت و میوه شد. تیمار­های ایمازالیل، کیتوزان+ایمـازالیل، کیتـوزان، کیتـوزان+واکس و واکس به ترتیب بیش­ترین تا کم­ترین اثر بازدارندگی را داشتند و تیمار کیتوزان پوسیدگی را تا 97% کاهش داد. غلظت پلی­فنل در میوه رقم رد دلیشز بیش از گلدن دلیشز بود و بیش­ترین تا کم­ترین آن به ترتیب در تیمار­های کیتوزان، کیتوزان + ایمازالیل، کیتوزان + واکس، ایمـازالیل، واکـس و شاهـد دیده شد. روابط معکـوسی بین غلظت پلی­فنل با حساسیت رقم به P. expansum (R = -0/989) و با تیمار (R = -0/68) وجود داشت. بر این اساس به نظر می­رسد در سیب، ترکیبات فنلـی در مقـاومت ساختتاری و در مقـاومت القتا شـده (با واسطـه کیتـوزان) به قـارچ P. expansum دخالت دارند. هر دو گونه تریکودرما به خصوص T. atroviride  قادر به کنترل کلیه قارچ­های پوسیدگی بودند. بر اساس نتایج، کیتوزان را می­توان به عنوان ماده­ای سالم در کنترل کپک آبی توصیه کرد اما واکس پوششی کارنوبا تاثیری روی سیب نداشت

کلیدواژه‌ها